روزی که نوشتن در این وبلاگ رو شروع کردم ، قرار بود فقط روزنوشت هام رو شامل بشه.

ولی شرایط منجر به نوشتن پستی شد با عنوان ( و باغ منتظر یک اتفاق روحانی ست)

من به عنوان مدیر این وبلاگ آزادم که عقاید خودم رو اینجا بنویسم. ولی عکس العمل عجیب دوستی به نام سارا موجب شد که علی رغم پاسخ های طولانی که به کامنتش دادم این پست رو هم در ادامه پاسخ به کامنت ایشون اضافه کنم.

اشاره و اصرار ایشون به اینکه شخص بنده از اعداد و ارقام سر در نمیارم و مطالعه نمی کنم و یا اخبار رو دنبال نمی کنم از دلایل نگارش این پست هست.

امیدورام جوابش رو توی این پست پیدا کنه

در ادامه مطلب با استناد به منابع مختلف جواب ایشون آمده است.

 

بعد نوشت:

تازه تر از تازه تری می رسدنیشخند

http://khabaronline.ir/detail/299721/Politics/government


مشکلات شدید اقتصادی، نا امیدی از بهبود شرایط ایران در آینده، فشار همه جانبه زندگی و حکایت نشانه‌ها از بدتر شدن شرایط زندگی در آینده، دیگر برای بسیاری از مردم حافظه‌ای به جا نگذاشته است تا تاریخی را به یاد داشته باشند.

مح مود اح مدی نژاد به زودی فراموش می‌شود و مردم تنها حسن روحانی را می‌بینند که چون سکان دستگاه اجرایی را در دست دارد، باید به نیاز‌های اقتصادی آنها پاسخ دهد، غول تورم را مهار کند و برای آنها کار به وجود آورد.

‎ این یعنی میراثی شوم برای روحانی

مح مود اح مدی‌نژاد اگرچه با لاابالی گری توانست یک چالش بزرگ در نظام به وجود بیاورد اماهیچ وقت به نظر من به عنوان کسی که در شان و اندازه‌های ریاست یک دولت باشد نتوانست ظاهر شود. به روستاها رفت. به شهرهای کوچک، به سراغ مردمی که خسته از بی‌رحمی ها بودند و صدای او را صدای تازه می‌دانستند و بعد به آن‌ها هم ثابت کرد هیچ درکی از آنان ندارد. مح مود کودکی بود که از سر قضا و قدر و شانس یک‌باره گفتند بیا که ملتی منتظرند که تو دستور بدهی و او چون کودکان شروع کرد اول سفارش بستنی و کیک شکلاتی دادن و بعد شهربازی و بعد یک وانت پفک خریدن و... کودک راضی بود اما مردم چه شدند…
در مورد سیاست خارجی دکتر اح مدی نژاد باید اینگونه گفت: حاصل سال ها سیاست خارجی تهاجمی وبه نعبیر دقیق تر میرحسین موسوی، “ماجراجویانه”، آن است که اسرائیلی ها در پایان ۸ سال مسئولیت محمود احمدی نژاد در نقش رئیس دولت، از رفتن او ابراز تاسف می کنند

اسرائیل که در زمان دولت خاتمی و با سیاست تنش زدایی رو به انزوا می رفت و چیزی نمانده بود تا سازمان ملل صهیونیسم را معادل نژادپرستی معرفی کند، یکباره با سیاست نسنجیده و غیرقابل درک “نفی هولوکاست” که هرگز مشخص نشد هدف ازطرح آن چه بود، و سپس بحث حذف اسرائیل و حمایت از هر گونه جنگی علیه این کشور به رسمیت شناخته شده در سازمان ملل، نه تنها رژیم نژادپرست صهیونیستی را از انزوا به در آورد که باعث شد در مقابل بحث احمدی نژاد، نفی هولوکاست در سازمان ملل رسما محکوم شود.

این گونه است که پایان دولت احمدی نژاد یک خبر بد برای تل آویو محسوب می شود

در حاضر دولت با جیب خالی و بیش از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان بدهی عملا گزینه دیگری غیر از چاپ مجدد پول ندارد و به نظر میرسد تصمیمی نیز برای کاهش نقدینگی موجود ندارد.

اما طبقه ای که بیشترین آثار عواقب تصمیمات غلط اقتصادی را تحمل میکند قشر حقوق بگیر و ضعیف جامعه نمی باشد بلکه این نسل آینده است که بیشتر از همه متضرر میگردد آنچه که اتفاق افتاد جابجایی ثروت نه فقط از جیب فقرا که از جیب نسل آینده به ثروتمندان و صاحبان سرمایه و دارایی امروز است در حقیقت دولت با اشتباه فاجعه آمیز خود ضمن نابود کردن فرصت های جهش اقتصادی و ایجاد رفاه گسترده اجتماعی با برداشت سهم آیندگان به نفع ثروتمندان امروز میراثی از همه کمبود ها و وضعیت وخیم اقتصادی و پیامدهای منفی اجتماعی و فرهنگی را برای آیندگان بجا گذاشت

این همان میراث شوم دوران 8 ساله مح مود اح مدی نژاد است.



موضوعات مرتبط:

تاريخ : چهارشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩٢ | ۱:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : عسل بانو | همراهم میشی؟ ()